یادداشتهای خوانندگان

 

 پیام رسیده از آقای میخاییل:
فمنیست‌ها در عین حال که حقوق برابر می‌خواهند نمی‌خواهند حمایت مردانه را نیز از دست بدهند، پس آنها خود را با مردان برابر می‌کنند و بعد حمایت مردانه را از دولت‌ها طلب می‌کنند، زنان مدرن همگی صیغه دولت می‌شوند و دولت در ازای حمایت، رای آنها را بدست می‌آورد. معامله‌ای که در آن دولت با منابع مالی که تحت عنوان مالیات و قانون از غارت ثروت مردان بدست آورده، خرج زنان را می‌دهد و قوانین حمایتگرانه به نفع زنان وضع می‌کند و همه اینها تحت عنوان تبعیض مثبت و شرایط خاص زنان توجیه می‌شود. در ایران نیز نهادها(امور زنان) و قوانینی(لایحه صیانت از بانوان، حمایت زنان بی‌سرپرست) فقط برای حمایت از زنان درست می‌شوند گویا مردان اربابان سفید پوست بی دردی هستند که نه تنها نیاز به حمایت ندارند بلکه باید کنترل شوند تا مبادا به زنان این فرشتگان مقدس (!) آسیب برسانند.

زن مستقل زنی نیست که از مردان بریده و با دولت عقد کرده، زن مستقل از هر دو طرف مستقل است و کمتر زنی است که بخواهد حقیقتا مستقل باشد اما قطعا هر فردی از حقوق بیشتر و مفت‌خوری با پول دولت استقبال می‌کند.


حال وظیفه مردان و زنانی که با این وضع  مخالف هستند چیست؟ 

نباید تحت عناوین حمایت از حقوق مردان همان راه فمنیستی را طی کرد و مردان را نیز زیر چتر حمایت دولت برد زیرا در آن صورت مردان تبدیل به کودکانی برای دولت‌ها می‌شوند و دولت‌ها نیز برای افزایش قدرت خود قطعا از این امر استقبال می‌کنند. برای مثال در ابتدا مرخصی زایمان با حقوق برای زنان بود و بعد از اعتراضات این مرخصی هم به مردان و هم به زنان داده شد، امری که شاید تصور کنید بسیار مثبت است اما در واقع ستم در حق زنان و مردان مستقل مجرد است، زیرا امتیازی از طرف دولت به عده‌ای خاص(متاهلین دارای فرزند) داده شده و همچنین نقض حق مالکیت خصوصی کارفرماست(که نمی‌خواهد ۱۸ ماه به کارمندانش مرخصی بدهد) و همچنین بهانه‌ای است برای دولت که برای تهیه منابع این طرح حمایتی مالیات را افزایش دهد. باید دست دولت‌ها را قطع کرد دولت نباید از کسی(چه زن چه مرد) حمایت کند. باید با اعتراض کاری کرد که دیگر فمنیست‌ها نتوانند زنان را صیغه دولت‌ها کنند. باید به این معامله پایان داد. چنانچه زنی بخواهد مستقل باشد باید همچون سایر آدم‌ها شخصا مسئولیت انتخاب خود را به عهده بگیرد و سختی‌های آن را بپذیرید نه اینکه با شعار برابری به سرکار بیاید و بعد چند روز را در ماه به بهانه‌ی در خانه بشیند و پول مفت بگیرد و بعد همچنان طلبکار باشد که چرا مردان حق وی را خورده‌اند. اگر نمی‌توانی کار کنی، اگر کارفرمایی شخصاً حاضر نیست در آن ایام به تو مرخصی بدهد پس در خانه بنشین، من و سایر اعضای جامعه مسئول پرداخت هزینه‌های تو نیستیم.

پیام از: میخاییل

 

تازه ترین مطالب

یادداشت سردبیر

پربازدیدهای این هفته